شهرتاریخی ماداکتو
 
 
این شهر  با  قدمتی  بیش  از 1400  ساله  متعلق  به  دوران  ساسانیان بوده دارای برجهای
 
 نگهبانی خیابان سیستم  آبكشی  و دفع  فاضلاب  بوده  است  كه بنا به قولی در اثر یك زلزله
 
 تخریب و از بین رفته بقایای این شهر  مشهود و درحال  حاضر به صورت بسیار ضعیف  مورد
 
  حفاظت  میراث  فرهنگی  میباشد .شهر تاریخی ماداكتو در سال 1310در فهرست آثار ملی
 
 به ثبت رسیده است.
 
 
 چهارطاقی دره شهر
 
 
 
در شرق شهرستان دره شهر کناره چپ رودخانه سراب دره شهر بر روی تپه ماهوری 
 
تنوره سرخ ساختمان یک چهار تاقی به چشم می خورد که به چها ر تاقی دره شهر معروف است.

با توجه به مصالح و سبک معماری بنا مربوط به اوایل اسلامی می باشد و قدمت آن به بیش از
 
۱۴۰۰ سال می رسد.
 
 در قسمت جنوبی چهار تاقی بقایای پلکانی به طول ده متر و عرض یک متر با شیب ملایم
 
وجود دارد که احتمالا» ورودی بنا بوده است.
 
 این چهار تاقی بر پلانی مربع شکل به ابعاد ۵ در۵ متر بنا شده است.
 
عرض دیواره ها ۸۰ سانتی متر و ارتفاع تاق از زمین ۷۰/۱ سانتی متر است.
 
 گنبد تک جداره آن بر چهارتاق قوسی شکل و با سیستم گوشواره ساخته شده است.
 
 بر بالای گنبد دریچه ای وجود دارد که به هنگام مرمت این دریچه بسته شده است
 
 
 
 
 
تنگه بهرام چوبین
 

در 8 كیلومتری مسیر دره شهر – پلدختر ودردل یكی از دره های باریك كبیر كوه

 

تنگه باستانی شگفت انگیزی قرار داردكه مورخان انرا شكارگاه ییلاقی وبنا به روایاتی

 

مخفیگاه یكی از سرداران بنام ایرانی« بهرام چوبین» میدانند . تنگه یا دژ چوبینه یكی

 

 از پدیده های زیبای طبیعی شهرستان دره شهر ودر برگیرنده بناهایی است كه در

 

 نوع خود بی بدیع وكم نظیرند.

 

پل تاريخي "گاوميشان" اوج معماري دوران ساساني
 
 
پل تاريخي "گاوميشان" واقع در شهرستان دره شهر يکي از قديمي ترين پلهاي تاريخي
 
 کشور متعلق به دوران ساساني است که بخشي از تاريخ کهن اين شهرستان را نمايان
 
 مي کند.  مورخان در مطالعه تاريخ کهن شهرستان دره شهر، اين شهرستان را
 
اولين شهر دوران ساسانيان ناميده اند.
 
 
 

اين شهرستان با آثار تاريخي متعدد مانند ماداکتو، آتشکده هاي تاريخي متعدد،

 پل گاوميشان و آثار تاريخي ديگر يکي از شهرهاي قديمي و تاريخي کشور محسوب مي شود.

يکي از آثار تاريخي اين شهرستان که هميشه در اين شهرستان و کشور بيشتر مورد توجه

بوده است و داراي ويژگيهاي خاص پل سازي در دوران تاريخي کشور است

 "پل تاريخي گاوميشان" است که در اين شهرستان است و بخشي از تاريخ و قدمت

اين شهرستان بر روي اين پل نمايان شده است.

 

  پل تاريخي و زيباي گاوميشان که بقاي آن متعلق به دوران ساساني است بر روي

  رودخانه "سيمره" پس از تلاقي با رودخانه کشکان ساخته شده است و بر اساس

  نظريات مختلف وجه تسميه نام اين پل بر گرفته از "گوميشه" يعني محل پرورش گاو است.

  اما بعضي از مورخان تاريخ مانند "سراورل استين" نام اين پل را "گاماسا" مي دانند

  ("گاماسا" از دو کلمه"گا" يعني گاو و "ماس" به معني ماهي تشکيل شده است.)

  قوس هاي جناقي آجري و ساير تعميرات سنگي و نماي فعلي پل بيانگر مرمت اين

   پل در دوران بعد به خصوص دوران اتابک لر کوچک است.

 

  پل تاريخي گاوميشان از پنج چشمه بزرگ تشکيل شده است که در حال حاضر فقط

  يکي از اين چشمه ها سالم است و ارتباط چشمه ها با مسير حرکت آب و طغيان آن محرز است.

  اين پل بسيار فني و پيچيده ساخته شده است به طوري که رقيبي جدي براي

  پلهاي مهم بشمار مي رود.

 

  پايه ها و تکيه گاههاي اصلي پل مدور و قطور است و مصالح آن از سنگهاي مکعبي

  بزرگ و تراشيده در ابعاد مساوي است که به صورت  "رگ چين" به روي هم چيده شده اند

   و پايه اصلي پل را به وجود آورده است.

 

  داخل پايه ها نيز از قلوه سنگ و ملاط گچ پر شده و مصالح پل سنگ و ملاط گچ و در

   سقف تاقها از آجر است که همگي در پيچيدگي اين پل نقش دارند.

 

  تاقهاي جناغي، دالانها و راهروها همگي از آجرهايي به ابعاد 20 در 25 سانتي متر

   ساخته شده است و نماي اين پل تاقچه هاي مسدود و باز و موج شکن هايي دارد

  که به وسيله راهروها با چند پل به هم متصل مي شوند که اين نيز حتي در

  دوران کنوني بسيار مهندسي شده به نظر مي رسد.

 

  وجود پله ها در ميان دالان ستون مياني، بيانگر اين امر است که اين پل فقط

  يک پل ارتباطي نبوده بلکه راهروهاي داخل و پلکان نشان از اين دارد که کاروانها

 از اين پل به عنوان سرپناه به هنگام عبور استفاده مي کردند و چه بسا شبها

   که در دل اين دالانها کاروانيان به صبح رسانده اند.

 

  يکي از مورخان تاريخ بنام سرهنري راولينسون در سفرنامه خود درباره اين پل

   مي نويسد: "پلي که هم اکنون بر روي سيمره  (دره شهر فعلي) قرار دارد

   يکي از بهترين پلهاي ايران است که حسين خان بزرگ (والي بزرگ و معروف ايلام و لرستان)

   به سال 1008 هجري قمري اين پل را تعمير کرده است".

 

  به اعتقاد مورخان اين پل در سال 1334 هجري قمري بر اثر زلزله از بين رفته است.

 

 جاذبه های گردشگری دره شهر

 

قلعه هزار در

  این قلعه در شرق شهرستان دره شهر واقع گردیده است که قدمتش به دوره

  ساسانی می رسد.نمای اصلی این اثر،طاقهای هلالی شکل می باشد.

  با توجه به ساختار معماری،اثر احتمالاً قلعه یا پادگان نظامی بوده است.

  مصالح بکار رفته در ساخت این قلعه شامل سنگهای تراشیده و قلوه سنگ هایی

  است که از گچ پخته بعنوان ملات استفاده شده است.

 

  دژ شیخ مکان

  این دژ در داخل تنگه شیخ مکان در هشت کیلومتری شرق دره شهر

  و در سمت غربی تنگه،آثاری از یک دژ جالب توجه در دل کوه به چشم

  می خورد که از لحاظ مصالح  و سبک معماری،نشانی از دوره

  ساسانی دارد.دژ چهار اتاق و تنها یک در ورودی در ضله شمالی دارد.

  مصالح اصلی دژ قلوه سنگ و گچ است که در انتهای دیواره دژ با

  اندودی از گچ پوشیده شده است.

 

   قلعه زینل(زبیده)

  این اثر تاریخی در جنوب روستای الیاس آباد چمکلان از توابع شهرستان دره شهر

  واقع شده است.قلعه زینل همانند دیگر قلاع محدوده زاگرس بر روی تپه ای نسبتاً

  بلند ساخته شده است.قلعه فعلی یک بنای دوره اسلامی متاخر است که در دوره

   صفویه ساخته شده  و در دوره های بعد مورد استفاده حاکمان محلی قرار

   گرفته است.مصالح بکار رفته در ساخت این قلعه سنگ و گچ می باشد.

 

   قلعه پوراشرف

  در 6 کیلومتری ضلع جنوب شرقی شهرستان دره شهر در روستای شیخ مکان

   قرار گرفته است.مطابق سنگ نوشته نصب شده بر روی دیوار ورودی قلعه،

  در سال 1335ه.ق بدستور میر صید محمد خان پور اشرف در این منطقه از

   دره شهر ساخته شده است.بیشترین مصالح بکار رفته در اسکلت بنا،

  قلوه سنگ و در مواردی از آجر جهت ترئین از جمله سر در ورودی ها و

   برجستگی ها روی دیوار استفاده شده است. این قلعه کاربردنظامی-مسکونی

   داشته  و متعلق به دوران قاجار می باشد و در نوع خود بی نظیر می باشد.

 

  قلعه جهانگیرآباد

  قلعه جهانگیر آباد بنایی است متعلق به دوران پهلوی و والیان  پشتکوه که

   توسط خوانین منطقه (میرهای هاشمی)در جنوب شهر تاریخی دره شهر

   و حاشیه روستای جهانگیر آباد ساخته شده است.بنا دارای پلان مربع مستطیل

   است.مصالح بکار رفته  در این قلعه قلوه سنگهای رودخانه ای و ملات گچ

  می باشد.این بنا بطور کلی دارای 6 اتاق،2 ایوان و یک راهرو و دو زیرزمین می باشد.

 

  قلعه پنج برار مورموری(قلعه تاجمیر)

  پنج برار محدوده ای تاریخی است که در کوهپایه های جنوبی کوه کاه ماس،

  مشرف بر دشت مورموری واقع شده و قلعه پنج برار یکی از این آثار محسوب

   می گردد.مصالح ساخت قلعه  سنگهای نسبتاً بزرگ  که از سنگهای رودخانه ای

   و بومی منطقه است.قلعه متعلق به دوران اسلامی است.این قلعه شامل دژ

   پیرامونی و بناهای داخل محوطه دژ می باشد.

 

   قلعه ارمو

  در روستای ارمو دره شهر بخشی از یک بنا در محل قبرستان باستانی ارمو

   باقی مانده است که به نظر می رسد آثار یک قلعه باستانی باشد.از دیگر

   قلعه های شهرستان دره شهر می توان به قلعه کلم،قلعه تیغن،قلعه ماژین اشاره کرد.

 

 

  قلعه میرغلام هاشمی(سیکان)

  قلعه میر غلام هاشمی یکی از بناهای دوره قاجاریه است که به استناد

  سنگ نوشته نصب شده بر دیواره ورودی بنا،در سال 1303 ه ق میر غلام هاشمی

   در روستای فرخ آباد دره شهر احداث کرده است.بنای قلعه  به سبک دوره ساسانی

   و به شکل چهار ایوانی و با مصالحی از سنگ و ملات گچ  ساخته شده

   که در زمان خود کاربرد مسکونی داشته است.پلان بنا مربع شکل می باشد.

  این قلعه در دره سیکان به فاصله 8 کیلومتری شمال غرب شهر دره شهر

   ساخته شده است. 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اسفند 1389ساعت 14:59  توسط علی نوروزی  | 

       امیری به شاهزاده خانمی گفت :


        من عاشق توام ...

 

        شاهزاده گفت :


       زیباتر از من خواهرم است که در پشت سر تو ایستاده است ...

 

       امیر برگشت و دید هیچکس نیست .

 

       شاهزاده گفت:عاشق نیستی !!!!

 

       عاشق به غیر ازمعشوقش نظر نمی کند.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم تیر 1390ساعت 13:49  توسط علی نوروزی  | 

 

اشعار عاشقانه

پرستو ها همه رفتند**کبوتر ها همه رفتند**همه همشهریان بار سفر

بستند**درون کوچه های شهر ما پاییز طولانیست


 

پرستو ها همه رفتند


کبوتر ها همه رفتند


همه همشهریان بار سفر بستند


درون کوچه های شهر ما پاییز طولانیست


نمی دانم بهاری هست؟


نمی دانم صدایی هست؟

 

عجب صبری خدا دارد


همه همسایه ها رفتند


همه عاشق دلها رفتند


همه از خونه و کاشونه دل کندند


درون خونه بیگانگان راهی پیدا نیست


نمی دانم بهاری هست؟


نمی دانم صدایی هست؟

 

عجب صبری خدا دارد


هوای باغ پاییزم


هوای باغ پاییزم


شکفتن رفته از حالم


زدم سر بس که بر دیوار


تکیده بر قفس بالم


چنان بی یاور و یارم


چنان بیگانه با خویشم


که حتی سایه ام دیگر


نمی آید به دنبالم


عزیز من , ای دوست

 

پرستو ها همه رفتند


کبوتر ها همه رفتند


همه همشهریان بار سفر بستند


درون کوچه های شهر ما پاییز طولانیست


نمی دانم بهاری هست؟


نمی دانم صدایی هست؟

 

عجب صبری خدا دارد


عجب صبری خدا دارد


عجب صبری خدا دارد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390ساعت 17:0  توسط علی نوروزی  | 

 دل اگر تنها است .. دل اگر غمگین است ...تو چرا غمگینی ؟؟


 مگر این دل .. دل توست ؟؟

 

 دل اگر تنها است .. دل اگر غمگین است ...تو چرا غمگینی ؟؟
 

 مگر این دل .. دل توست ؟؟
 

 من اگر شادانم .. من اگر خندانم .. همه از بودن توست ...
 

 تو که در قلب منی .. لحظه لحظه با منی ...
 

 بودنت بودن من .. رفتنت رفتن من ..
 

 من و تو گمشده در دشت غمیم ...
 

 در نگاه من و تو ‚ دشت غم . دریاییست !!
 

 با تو بودن زیباست .. همچو پرواز پرستو در باد ..
 

 همچو شبنم که در آغوش گل است ..
 

 آسمان همچو نگاهت آبی است ..
 

 که من از آبی آن خرسندم .. و در آن آبی نیلی ‚ آزاد ..
 

 آسمانم ..... آرزویم دیدن لبخند یست !!
 

  که به مانند گلی ساده و زیباست هنوز ..
 
 
 
 وقتی که به دنیا آمدی، تو گریه می کردی
 

 و اطرافیانت لبخند به لب داشتند
 

 آنگونه باش که در پایان زندگی
 

 تو تنها کسی باشی که لبخند بر لب داری
 

 و اطرافیانت گریه می کنند
 
 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 16:16  توسط علی نوروزی  | 

من زیر باران ایستاده‌ام

 

من زیر باران ایستاده‌ام

 


و انتظار تو را می‌کشم.

 


چتری روی سرم نیست

 


می‌خواهم قدم‌هایت را، با تعداد قطره‌های باران شماره کنم

 


تو قبل از پایان باران می‌رسی

 


یا باران قبل از آمدن تو به پایان می‌رسد؟

 


مرا که ملالی نیست

 


حتی اگر صدسال هم زیر باران بدون چتر بمانم

 


نه از بوی یاس باران‌خورده خسته می‌شوم

 


نه از خاکی که باران غبار را از آن ربوده است.

 


هروقت چلچله برایت نغمه‌ی دلتنگی خواند

 


و خواستی دیوار را از میان دیدارهایمان برداری بیا

 


من تا آخرین فصل باران منتظرت می‌مانم...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم فروردین 1390ساعت 13:14  توسط علی نوروزی  |